ΠΡΟΣΦΑΤΑ

Σπάσε τους κανόνες .. Ξεπέρασε τα όρια σου ... Νιώσε ελεύθερος ...

Sunday, June 30, 2019
Τους κανόνες στο παιχνίδι της ζωής μας τους βάζουμε εμείς ... και τα όρια υπάρχουν για να τα ξεπερνάμε ... Μόνο όταν κάνεις θρύψαλα τα όρια σου θα νιώσεις πραγματικά ελεύθερος ... 

Αυτό συμβαίνει και με εμένα γράφοντας αυτό το κείμενο. Αυτό που νιώθω όταν το κάνω αυτό, είναι η μεγαλύτερη ελευθερία. 

Γράφω χωρίς να με νοιάζει εάν το διαβάσει ένας ή 100.000,ούτε τι θα σκεφτεί κάποιος με νοιάζει,γιατί θα το σκεφτεί,πως θα το πάρει,τι θα κάνει ή πως θα αντιδράσει.

Εμένα αυτό που με νοιάζει είναι να είμαι '' εγώ '' και ο ΛΟΓΟΣ μου να στέκεται ολόγυμνος μπροστά στον οποιονδήποτε.  

Αν θέλεις κάτι πολύ λοιπόν πήγαινε και πάρτο ... χωρίς να σε νοιάζει που είναι .. Αν είναι κοντά ή μακριά ... Εσένα αυτό που πρέπει να σε νοιάζει είναι αυτό που θέλεις πολύ .. και το πως θα το φέρεις κοντά σου ... Τι κάθεσαι ;; Προχώρα πήγαινε εκεί που λέει η καρδούλα σου .. Τι ακριβώς περιμένεις ;; Παράτα όλα και τρέξε .. Είσαι παντού εκτός από εκεί που θα έπρεπε να είσαι ... Το σύμπαν ολόκληρο σου φωνάζει '' τρέξε εκεί είσαι .. εκεί θα τα βρεις όλα ''


Αν σκέφτεσαι κάτι πέστο ... χωρίς να σε νοιάζει εάν το ακούσει μόνο ένας ή το σύμπαν ολόκληρο ...

Αν σε πνίγει κάτι μοιράσου το ....

Αν νιώθεις κάτι εξέφρασε το σε αυτόν που σε έκανε να το νιώσεις ... Χωρίς να σε νοιάζει τίποτα .. Δώστο χωρίς να σε νοιάζει τι θα πάρεις πίσω ... Φώναξε το .. Γράψε το .. Τραγούδησε το να το ακούσουν όλοι ... μα κυρίως αυτός που σε έκανε να το αισθανθείς ... Όπως κάνω και εγώ αυτή την στιγμή ...

Το πιο εύκολο είναι να ζητάς και να περιμένεις τα πάντα από τους άλλους ... Έστω και αν δεν ζητάς πολλά .. Έστω και αν αυτό που ζητάς είναι κάτι πολύ εύκολο .. Έχεις μπει ποτέ όμως στην διαδικασία να σκεφτείς ότι κάποιος μπορεί να περιμένει έστω κάτι μικρό και από εσένα .. ;; ΑΜΕΣΑ .. Αν όχι ένα κατεβατό από στίχους .. Αν όχι ένα ολόκληρο κείμενο .. αν όχι μια ολόκληρη φράση ... αν όχι μια ολόκληρη λέξη .. Έστω μια τελεία έτσι ΑΜΕΣΗ και αυθόρμητη .. Από αυτές που τις πνίγουν οι ανάγκες ρε παιδί μου και βγαίνουν αβίαστα ... Ποτισμένες μέσα στο πάθος .. Που έχουν επικεφαλίδα το '' δεν αντέχω άλλο πρέπει να τα πω'' ...

Μερικές φορές φτάνει έστω και μια τελεία .. μια κίνηση απλή.. για να ακούσεις τα πάντα .. και ειδικότερα από ανθρώπους που δεν έχουν μάθει ούτε να κρύβονται ούτε να προσποιούνται ... Ειδικότερα από ανθρώπους που έχουν μάθει να στέκονται είτε δίπλα είτε απέναντι έχοντας ως γνώμονα την αισθητική και τον σεβασμό σε αυτούς που τους βλέπουν .. τους ακούν ή τους διαβάζουν ... 

Όταν ο άλλος είναι απέναντι και τρέφετε με μικρά πραγματάκια .. αυτό που του έρχεται .. αυτό που λαμβάνει πρέπει να είναι πεντακάθαρο .. Να μην τον βάζει σε δεύτερες σκέψεις .. να μην τον χαλάει .. να μην τον ξενερώνει .. να μην τον βάζει να ψάχνει ... να μην τον κουράζει .. να μην τον καιει χωρίς λόγο ... 

Από ανθρώπους που έχουν μάθει να δίνουν χωρίς να περιμένουν κάτι .. Από ανθρώπους που αν τους δώσεις μισό θα σου δώσουν μια ολόκληρη ζωή ... Αν τους δώσεις μια σταγόνα θα σου δώσουν τον ωκεανο τους .. Από ανθρώπους που θέλουν να σε κάνουν να αισθάνεσαι ασφάλεια ... Είναι πολύ σημαντικό αυτό .. Να ξέρεις ότι υπάρχει κάποιος που σκέφτεται για εσένα πριν από εσένα ρε παιδί μου... Από ανθρώπους που για να σου δείξουν τον σεβασμό και την αγάπη τους προσπαθούν να καθαρίσουν τα πάντα από γύρω και από δίπλα τους .. για να μην κάτσεις ποτέ εσύ επάνω στα σκατά .. 

Γιατί τα σκατά είναι δικιά τους δουλεία να τα καθαρίσουν ..Γιατί όπως έχεις καταλάβει από τα συμφραζόμενα αυτοί οι άνθρωποι είναι λίγο περίεργοι .. ιδιαίτεροι και εκτός εποχής .. και το γουστάρουν κιόλας αυτό ... Είναι επιλογή τους .. Δεν τους νοιάζει τι συμβαίνει γύρω γύρω .. Δεν πανα έχουν έρθει τα πάνω κάτω και να γαμιέται ο πλανήτης ολόκληρος ... 

Αυτούς τους ανθρώπους τους οδηγεί αυτό που νιώθουν μέσα τους .. Τα πιστεύω και οι αξίες τους ... Δεν συμβιβάζονται και ας έχουν πληρώσει ακριβά το τίμημα .. 

Γιατί αυτοί οι άνθρωποι που λες δεν θέλουν να σε ενοχλήσει ούτε μύγα .. Ούτε κιχ .. ούτε γρατζουνίτσα στην καρδούλα σου γιατί αυτοί οι άνθρωποι εαν '' γρατζουνηστείς '' εσύ θα την ακούσουν αυτοί  .. και συγχρόνως θα είναι LOSERS.

Γιατί αυτοί οι άνθρωποι που λες προσπαθούν να φτιάξουν ένα χώρο πεντακάθαρο γεμάτο ΑΓΑΠΗ .. ΑΣΦΑΛΕΙΑ και ηρεμία .. Αυτοί οι άνθρωποι δεν πρόκειται να σε κάνουν να αισθανθείς ανασφάλεια και αμηχανία ΠΟΤΕ. Δεν τους νοιάζει τι μπορεί να έκαναν παλιά,ποιες είχαν δίπλα ... ποιες ήταν οι συνήθειες τους .. εσύ αυτό δεν θα το δεις ΠΟΤΕ ... Εσύ θα προστάτευσε από παντού ... Αφού δεις τον εαυτό σου πρώτα δίπλα τους μετά μπορεί να δεις και τον πλανήτη γύρω τους .. Πριν από αυτό όμως δεν προκειτε να δεις κανέναν άλλο δίπλα ... άντε το πολύ πολύ να αισθανθείς ότι είσαι το κέντρο του κόσμου τους .. 

... ότι πετάει .. ότι κολυμπάει.. ότι μιλάει και λέει μαλάκιες κόβετε από γύρω τους .. Αυτοί οι άνθρωποι που λες δεν έχουν ταβάνι ούτε κολλάνε πουθενά .. έχουν απομυθοποιησει τα πάντα ... και δεν ψαρώνουν με τίποτα ....

Ούτε ζητάνε τίποτα .. ότι ζητάνε είναι όλα μέσα σε μια πρόταση .. '' κάντο μου πιο εύκολο '' 

Και πες ότι αυτά δεν τα έχεις σκεφτεί .. και καταλήγεις στο να ζητάς .. Και πολύ καλά κάνεις .. Τον τρόπο να το ζητάς τον έχεις βρει ;; Τον χώρο ;; To στυλ ;; Την αισθητική ;; Το γύρω γύρω ;; 

Το μεγαλύτερο λάθος που κάνουμε είναι πως σπάνια μπαίνουμε στην θέση του άλλου ... Σπάνια ψάχνουμε .. Σπάνια ασχολούμαστε .. Σπάνια προσπαθούμε να μπούμε στο μυαλό του άλλου .. Συνήθως ζητάμε χωρίς να σκεφτόμαστε τον απέναντι .. Χωρίς να μας απασχολεί το τι θα εισπράξει ή τι θα αντικρίσει ο απέναντι ... Το πως θα νιώσει .. Αλλά επειδή η ζωή είναι γεμάτη καθρέφτες καλό είναι να σκεφτόμαστε πριν κάνουμε το οτιδήποτε .. έχοντας ως γνώμονα την ΑΙΣΘΗΤΙΚΗ και τον ΣΕΒΑΣΜΟ στον απέναντι ... Δεν είναι ούτε όλες οι στιγμές το ίδιο .. ούτε όλοι οι χώροι το ίδιο ... Καλό είναι να μην λέμε και να μην κάνουμε πράγματα τα οποία ίσως μας χάλαγαν είτε να δούμε είτε να ακούσουμε ...

Όπως κάνω και εγώ αυτή την στιγμή .. έχοντας ως γνώμονα τον σεβασμό και την αισθητική σε όποιον μπει στην διαδικασία να διαβάσει αυτό το κείμενο .. Εαν δεν τα είχα αυτά ίσως να έγραφα διαφορετικά πράγματα ... Καλό είναι μερικές φορές να κάνουμε μια βόλτα στο μυαλό του άλλου,στις επιλογές του .. στην καρδία του .. στο πως στέκεται απέναντι μας και μετά να κάνουμε την οποιαδήποτε κίνηση .. Και μια που έκανα λόγο για τις επιλογές εμένα η επιλογή μου ξέρεις ποια είναι τον τελευταίο καιρο ; Να '' τραγουδάω '' προσπαθώντας να καθαρίσω τα σκατά που είχα μαζέψει τόσα χρόνια γύρω γύρω ... Αυτές είναι οι έννοιες μου ... και αυτό από ανάγκη και σεβάσμο σε έμενα πρώτα από όλα ... 

Και τέλος θέλω να θυμάσαι ότι τα συναισθήματα δεν χρειάζονται κατευθύνσεις,ούτε υποδείξεις ...

Είναι αυτό που σε κάνει να βουτάς το μολύβι στην ψυχή σου και να γράφεις, να γράφεις, να γράφεις γιατί θέλεις να δώσεις, να δώσεις, να δώσεις.Να δώσεις τα πάντα.

Είναι αυτό που θέλεις να του δώσεις φωνή και να φωνάξεις με όλη την δύναμη της ψυχής σου.

Είναι αυτό που θέλεις να του βάλεις φτερά και να το ταξιδέψεις. 

Να το επικοινωνήσεις.Όχι γιατί πρέπει αλλά γιατί το έχεις ανάγκη,και εάν δεν το κάνεις θα πνιγείς.

Γιατί αυτό είναι το συναίσθημα.Κύμα.Γκρεμίζει τοίχους και καταπίνει βουνά.

Σταματάει μόνο όταν φτάσει στον προορισμό του.Στον δημιουργό του.

Και του δικού μου ο δημιουργός είσαι εσύ.Είναι αυτή η ανιδιοτελής σκέψη που σε κάνει να θέλεις να φωνάξεις :

'' ΔΕΝ ΜΟΥ ΑΝΗΚΕΙ ΤΙΠΟΤΑ ΑΠΟ ΟΤΙ ΑΙΣΘΑΝΟΜΑΙ ! ΕΣΥ ΜΟΥ ΤΟ ΔΗΜΙΟΥΡΓΗΣΕΣ ! ΣΕ ΕΣΕΝΑ ΑΝΟΙΚΕΙ.ΠΑΡΤΟ ''

Είναι αυτό που σου ζωγραφίζει το μυαλό.Σου δημιουργεί εικόνες τις οποίες θέλεις να μοιραστείς με κάθε τρόπο.

Είναι αυτό που σε συνδέει με τον δημιουργό του.

Είναι η ανάγκη να θέλεις να είσαι μονίμως συνδεδεμένος μαζί του.Να ψάχνεις,να σκέφτεσαι, να δημιουργείς.Είναι αυτή η μελωδία που σε κοιμίζει τα βράδια και σου υπενθυμίζει πόσο τυχερός είσαι.

Είναι αυτός ο ήχος που σε ξυπνάει το πρωί και σου φωνάζει δώσε, δώσε, δώσε ! Δώσε ότι μπορείς.Δεν σου ανήκει τίποτα.

Υπάρχει μεγάλη απόσταση μεταξύ του '' δώσε '' και του '' ανταπόδωσε '' Μια ανάγκη, δρόμος.

Κάτι σαν αυτή την ανάγκη που με οδηγεί για να γράψω αυτό το κείμενο ... Αλλιώς θα πνιγόμουνα ...

Μίλα λοιπόν .. Τι ακριβώς είναι αυτό που φοβάσαι; Αν εγώ δεν πότιζα με την αλήθεια μου και τα συναισθήματα μου αυτές τις λίγες λέξεις εσύ πως θα μπορούσες να με '' διαβάσεις '' ; 

Αν εγώ δεν σπάσω τα όρια μου ... και τα τείχη μου εσύ πως θα μπορέσεις να με '' δεις '' και να με '' ακούσεις '' ;

Η ζωή μας είναι ένα ψηφιδωτό μικρών στιγμών ... Μερικές φορές αρκεί μόνο μια μικρή στιγμή για να αλλάξει το ρου όλης της ιστορίας .. Μια επιλογή .. Μια λέξη .. ΜΙα δράση .. Μια τελεία ... Κάτι μικρό και ακατέργαστο που κάποια στιγμή ξέθαψες από μέσα σου και θέλησες να το μοιραστείς .. χωρίς να σε νοιάζει τίποτα ... Τίποτα άλλο .. Μόνο να το δώσεις ... Απλά και αυθόρμητα αφήνοντας το συναίσθημα σου να σε οδηγήσει και μόνο  ...

Μια εικόνα που συνήθως είναι χίλιες λέξεις ... απλά η διαφορά με τις εικόνες και τις λέξεις είναι ότι η αισθητική στις εικόνες είναι κάτι το οποίο τις περιβάλει ενώ τις λέξεις τις ποτίζει ..

No comments:

Post a Comment

Note: Only a member of this blog may post a comment.