ΠΡΟΣΦΑΤΑ

Να είσαι περήφανος και γι’αυτά που δεν κατάφερες ...

Sunday, May 19, 2019
Δεν έχω υπάρξει περισσότερο περήφανη, από εκείνη τη στιγμή που κυνήγησα αυτά που πραγματικά ήθελα και πίστευα.

Όταν πάλεψα, οπλισμένη ακόμα και χωρίς ελπίδα, μα με την καρδιά μου γεμάτη και το κεφάλι ψηλά. Μόνο τότε ο ουρανός ήταν πιο καθαρός από ποτέ. Μόνο τότε η ανάσα μου ήταν βαθιά, καθαρή αλλά αναζωογονητική.


Γιατί δε θα αντιμετωπίσεις ποτέ πιο ξεκάθαρα τον εαυτό σου παρά μόνο με το πάθος σου ανοιχτό προς το κοινό με ελεύθερη είσοδο. Η μόνη αλήθεια βρίσκεται μέσα σου. Το μόνο που μένει για το κυνήγι της απόλυτης ευτυχίας είναι να το καταλάβεις, να την ψάξεις και να αφήσεις και στους άλλους να την δουν.

Καμία φορά το εύκολο, ή το έτοιμο δεν είναι και το πιο επιθυμητό.. Κι αυτό γιατί μάθαμε να ταΐζουμε απέραντους εγωισμούς, και να μαγευόμαστε από το δύσκολο, βάζοντας το ως στόχο-τροφή για το εγώ μας.

Άλλωστε χαβιάρι θα θελήσεις να φας μόνο όταν στο απαγορεύσουν, άσχετα αν δεν ήξερες ποτέ πως είναι η γεύση του! Αυτό που το κάνει σημαντικό είναι το απαγορευμένο, που χτυπάει την πόρτα του εγωϊσμού. “Δεν αξίζω εγώ να είμαι η διαφορά γι’ αυτή την απαγόρευση;”, “Δεν αξίζω εγώ να φάω αυτό το χαβιάρι, ακόμα κι αν απαγορεύεται στους άλλους; Δεν είμαστε όλοι ίδιοι!” και πολλά άλλα ερωτήματα για το χαβιάρι σου.

Μα κάποια στιγμή θα ξυπνήσεις, και θα καταλάβεις πως το σπίτι σου ήταν στο “εύκολο”. Όχι σε αυτό που ήρθε και σου δόθηκε εύκολα, αλλά σε αυτό που ήρθε εύκολα, γιατί προετοιμαζόταν καιρό για “σένα” κι όταν ήρθες το κατάλαβε..

Γιατί υπάρχουν ακόμη άνθρωποι που δέχονται να αγαπήσουν χωρίς αντάλλαγμα. Που δέχονται να ανοίξουν την καρδιά, τα θέλω και τα μη τους, με μοναδική επιστροφή την ειλικρίνεια. Εκεί, στην ειλικρίνεια, κρύβεται η μεγαλύτερη μαγεία! Κι αν τη βρεις δύσκολα θα την αρνηθείς, και ίσως τότε κατάλαβες τι δεν έπρεπε να αφήσεις εξ αρχής.

Ψάξε αυτό που θα μιλήσει στην καρδιά σου, αυτό που θα σε γεμίσει χαμόγελα, αυτό που θα σε γεμίσει, γενικότερα! Ψάξε αυτό που θα αγγίξει την ειλικρίνειά σου, αυτό που θα σε κάνει να αισθανθείς ότι επιτέλους βρήκες αυτό το “εκεί” που ανήκεις.

Κυνήγησέ το. Κέρδισε το (ή όχι). Και κοιμήσου όμορφα, με όσα σου έμειναν. Γιατί η αξιοπρέπεια που νομίζεις ότι έχασες, μπορεί να είναι η μεγαλύτερη κορώνα που φόρεσες ποτέ σου! Και μπορεί να αξίζει και την ανάλογη υπόκλιση,  με πρώτο ακόλουθο τον ίδιο σου τον εαυτό!

Να είσαι πάντα περήφανος για αυτά που κατάφερες, όμως  κυρίως για αυτά που δεν κατάφερες, μα κίνησες γη και ουρανό γι’ αυτά. Μόνο έτσι μπορείς να πεις ότι έφτασες λίγο ακόμα πιο κοντά στην γαλήνη του πραγματικού εαυτού σου.

Της Ζωής Γούσιου

anapnoes.gr

No comments:

Post a Comment

Note: Only a member of this blog may post a comment.