ΠΡΟΣΦΑΤΑ

Η επίμονη γάτα ...

Friday, May 3, 2019
Τη βλέπεις εκείνη τη γάτα κάτω από το μπαλκόνι μου; Κάθε μέρα έρχεται, με μάτια ανοιχτά και με μία φωνή δυνατή. Φωνάζει, θέλει κάποιος να την ακούσει και να της δώσει αυτό που έχει ανάγκη. Δε την πτοεί τίποτα, ούτε η κακοκαιρία, ούτε η σκληρή καρδιά μερικών περαστικών και γειτόνων.  

Τα βλέπεις τα μάτια της πόσο προσεκτικά κοιτάζουν τα μπαλκόνια των σπιτιών; Με μάτια γεμάτα νοσταλγία, γεμάτα υπομονή και επιμονή. Με μία καρδιά που πάντοτε λαχταρά και ελπίζει.


Τη βλέπεις εκείνη τη γάτα; Τίποτα δεν την πτοεί μέχρι να βρεθεί κάποιος να της πετάξει λίγο φαγητό. Ξέρεις πόσες φορές την έχω δει βρεγμένη να τρέχει να κρυφτεί, ξέρεις πόσες φορές προσπαθεί να ξεφύγει από εκείνους που με βιαιότητα πάνε να τη χτυπήσουν; Και όμως, δεν το βάζει κάτω. 

Πάλι βγαίνω έξω και νιαουρίζει δυνατά, κραυγάζοντας για βοήθεια. Και ποιος ξέρει, ίσως βρεθεί κάποια ευγενική γειτόνισσα να της πετάξει ένα κομμάτι κρέας ή ψαριού. Να φάει και αυτή λίγο, δύο ημέρες είναι νηστική και προσπαθεί να βρει λίγο φαγητό. Όσο και αν φοβάται, όσο και αν αγωνιά, παίρνει το ρίσκο και συνεχίζει να προσπαθεί.

Και να! η επιμονή της, επιτέλους, κερδίζει. Μία γειτόνισσα καλόκαρδη ένα κομμάτι ψαριού της πετάει και εκείνη με ορμή πηδάει και το αρπάζει με τα δόντια της από τον αέρα. Γεμάτη χαρά, τρέχει στη φωλιά της, έτοιμη να αφεθεί στην απόλαυση του φαγητού της.

Έτσι επίμονοι να είμαστε και εμείς. Όπως οι γάτες, οι οποίες νιαουρίζουν πάντοτε και δε δειλιάζουν μπροστά σε τίποτα. Έτσι, γεμάτοι πίστη και επιμονή να είμαστε και εμείς, ελπίζοντες πως όσες πόρτες και αν κλείνουν, στο τέλος έστω και μία θα ανοίξει. 

Τη βλέπεις εκείνη τη γάτα; Έτσι, επίμονοι να είμαστε εμείς, τίποτα να μη μας λυγίζει και κανένα εμπόδιο να μη μας αποτρέπει από το να συνεχίζουμε να προσπαθούμε. Μία καλή γειτόνισσα θα βρεθεί την τελευταία στιγμή..

Μαρία Σκαμπαρδώνη 

No comments:

Post a Comment

Note: Only a member of this blog may post a comment.