ΠΡΟΣΦΑΤΑ

Σκληρέ μου άνθρωπε...

Monday, February 18, 2019
Σκληρέ μου άνθρωπε, που κλείνεις στα μούτρα μου το τηλέφωνο. Σκληρή μου αγάπη που φυσάς τον αέρα της σκληρότητας στο πρόσωπό μου. 

Άνθρωπε αλύγιστε που δε νοιάζεσαι για τον πόνο που μου προκαλεί η σκληρή σου στάση. Άνθρωπε που η κακία σου προς το πρόσωπό μου με μάτωσε και έκανε την καρδιά μου να ραγίσει.


Σκληρέ μου άνθρωπε, σε εσένα οφείλω το μεγαλύτερο ευχαριστώ. Ναι, σε εσένα. Η σκληρή σου στάση με έκανε έναν δυνατό άνθρωπο. Τα σκληρά σου λόγια που με τρόχισαν σα μαχαίρι, με έκαναν έναν άνθρωπο ο οποίος δε λυγίζει με τίποτα, με καμία δυσκολία τη ζωής.  

Με έκανες έναν άνθρωπο ο οποίος είναι δυνατός, δε λογαριάζει την κακία των άλλων, πληγώνεται μεν αλλά σηκώνεται δυνατότερος από ποτέ.

Σκληρέ μου άνθρωπε, σε εσένα οφείλω το γεγονός πως ωρίμασα ακόμα περισσότερο. Δε θέλω να χαραμίζομαι πια και να κλαίω επάνω από το χυμένο γάλα, δε θέλω να σπαταλώ τις ώρες μου για έναν άνθρωπο που δεν αξίζει. 

Σε ευχαριστώ που με έκανες να καταλάβω την αξία της στιγμής, του να αντιληφθώ πως  δεν αξίζει για κανέναν να χάνεις την αυτοεκτίμησή σου.

Σε ευχαριστώ σκληρέ άνθρωπε. Έκανες τα πάντα για να με ρίξεις όσο πιο χαμηλά μπορείς. Τώρα ήρθε η δική μου στιγμή να ανέβω τόσο ψηλά που θα με δεις και τα μάτια σου θα γουρλώσουν από έκπληξη…

Μαρία Σκαμπαρδώνη 

No comments:

Post a Comment

Note: Only a member of this blog may post a comment.