ΠΡΟΣΦΑΤΑ

Την ευτυχία που νιώθεις τη μαρτυρούν τα μάτια σου ...

Wednesday, February 6, 2019
Αυτήν τη φορά αποφάσισα να γράψω κάτι διαφορετικό.

Κάτι που να δείχνει επιτέλους ποια ακριβώς είμαι και πως νιώθω αυτούς τους τελευταίους μήνες.

Χρειάστηκα χρόνο για να αποφασίσω, αν όντως πρέπει να γράψω αυτό το άρθρο, όμως δεν άντεξα.

Οι σκέψεις, οι φόβοι και οι επιθυμίες μου βούιζαν σαν μέλισσες μέσα στα αυτιά μου και ηχούσαν σαν κραυγές ναυαγών απελπισμένων που ψάχνουν στεριά για να αράξουν.


Είναι δύσκολο πράγμα η ΕΙΛΙΚΡΙΝΕΙΑ κι όμως, αποφάσισα να την ακολουθήσω.

Όλοι εσείς που διαβάζετε αυτό το κείμενο να ξέρετε πως είμαι ευγνώμων που μπορώ να γράφω. Που έχω το ταλέντο να παρουσιάσω και να πω όλα αυτά που μάλλον δε θα έλεγα ποτέ σε κανέναν. 

Για ακόμη μια φορά λοιπόν, κοιμάμαι κατά τις 4:00 το πρωί. Ο πρωινός ήλιος με βρίσκει στο χώρο του δωματίου μου. Ξενυχτισμένη και ζαλισμένη, προσπαθώ να σηκωθώ από το κρεβάτι μου.

Κοιτάζω τον πρόσωπό μου στον καθρέφτη. Και βλέπω ότι έχω αλλάξει.

Όχι μόνο ως προς την μορφή αλλά και στη συμπεριφορά.

Στην αρχή χαίρομαι, αλλά μετά συνειδητοποιώ πόσο αδιάφορη υπήρξα.

Γιατί έκανα λάθη και μάλιστα πολλά.

Και πλήγωσα ανθρώπους. Και άφησα τον εαυτό μου έρμαιο των περιστάσεων και των ανελέητων συγκυριών.

Καθημερινά δίνω έναν αγώνα. Παλεύω συνεχώς μέσα μου. Να βρω επιτέλους ποια είμαι, που πηγαίνω και γιατί πρέπει να ζήσω.

Δε σας κρύβω πως υπήρξε στιγμή που ένιωθα πως δεν έχω λόγο να ζω.

Τα πάντα τελείωσαν και εγώ στέρεψα από ελπίδες, όνειρα, στόχους.

Ωστόσο, κατάλαβα πως δεν αξίζει να δώσεις τέλος στην ζωή σου, ενώ κάποιοι άλλοι παλεύουν να μείνουν εδώ. Η ζωή είναι από μόνη της σύντομη αλλά είναι και ωραία. 

Αυτό που έχω να σας πω είναι ότι αν υπήρξε έστω μια στιγμή που νιώσατε άχρηστοι, δυστυχισμένοι, ανήμποροι να δημιουργήσετε ξανά το μέλλον, με αποτέλεσμα να καταστρέψετε τον παράδεισό σας ή αλλιώς την ζωή σας…ΜΗΝ ΤΟ ΚΑΝΕΤΕ.

Διώξτε μόνο τις Ερινύες και τα πρόσωπα που σας βομβαρδίζουν με τέτοιου είδους τεχνάσματα και φοβίες. Δολοφονήστε λοιπόν, τους φόβους σας και πετάξτε τους στα σκουπίδια.

Σταματήστε τις υπεκφυγές και ξεφύγετε από το αίσθημα του ατομικισμού. Είναι μόνο μια κοσμοθεωρία και όμως την θεοποιούμε και την έχουμε ‘’ταμπέλα’’ πλέον.

Δε σας λέω να ξεχάσετε τον εαυτό σας αλλά μην είστε αναίσθητοι.

Η Ευαισθησία δεν αδυναμία… Μόνο δύναμη. Μας κάνει να βλέπουμε πιο βαθιά μέσα στους άλλους και να κατανοούμε πράγματα που άλλοι είναι αδύνατον να το κάνουν. 

Για αυτό λοιπόν, να μας εκθειάζετε εμάς τους ευαίσθητους ανθρώπους. Να προσπαθείτε να δείτε τον κόσμο μας, μέσα από τα μάτια μας.

Και να ξέρετε ότι είμαστε πολύ τυχεροί. Έχουμε μια ψυχή παραπάνω. Κρατάμε κλειδιά που ανοίγουν σκουριασμένες πόρτες και το πιο σημαντικό αντέχουμε τα πάντα. 

Ειλικρινά σας λέω, πως μέσα από την Ευαισθησία μου, έμαθα να αγαπάω και τον εαυτό μου. Να τον εκτιμάω και να μην του δίνω ψεύτικες ελπίδες.

Πολύ περισσότερο…Να τον ΣΕΒΟΜΑΙ.

Αν πάρουμε τα Αρχαία Ελληνικά, θα δούμε πως ο Δίας μοίρασε την ‘’αιδώ’’ και τη ‘’δίκη’’ στους ανθρώπους για να τους αλλάξει, να τους μεταμορφώσει σε όντα με σωφροσύνη και αρετές. 

Το αίσθημα του δικαίου, της ταπεινοφροσύνης και του (αυτό)σεβασμού υπήρχε από τότε. Ας βρούμε επιτέλους το θάρρος να λάβουμε αυτά τα μηνύματα και να τα κάνουμε τρόπο ζωής. 

Μπορώ να πω, πως σταδιακά αρχίζω να αποκτώ ξανά τις δυνάμεις μου, όμως, επιζητώ και τον Χρόνο για σύμμαχό μου.

Δεν ξέρω αν θα με βοηθήσει να ξεχάσω αλλά σίγουρα να προσπεράσω ότι με κράτησε στάσιμη. Για να μην σας κουράζω άλλο με θεωρία, θα σας πω επιτέλους ποια ακριβώς είμαι αυτή την στιγμή.

« Είμαι λοιπόν, μια κοπέλα 17 χρονών, μαθήτρια Γ’ Λυκείου, που ετοιμάζομαι να δώσω Πανελλήνιες και να περάσω στην σχολή της Γαλλικής Φιλολογίας την οποία είχα όνειρο από μικρή. 

Πάντα είχα και έχω επιθυμίες και στόχους τους οποίους δεν θέλω να αφήσω ποτέ. Το να γράφω ήταν κάτι που ήρθε ξαφνικά στην ζωή μου, τυχαία και χρωστάω Ευγνωμοσύνη στον άνθρωπο που το ανακάλυψε.

Πλέον, μπορώ να αφήσω την φαντασία μου ελεύθερη, να πετάξει και να εκλάβει το οτιδήποτε.»

Για να κλείσω αυτό το άρθρο μου, θα ήθελα να δώσω μια συμβουλή και ας την ακολουθήσει όποιος θέλει: ΜΗΝ ΦΟΒΑΣΤΕ ΤΙΣ ΑΛΛΑΓΕΣ. 

Αφήστε τις να σας διαφοροποιήσουν και να σας ποτίσουν με πολύ νερό. Μόνο έτσι θα ανθίσετε με όμορφα τριαντάφυλλα και θα είστε ευτυχισμένοι. Και να θυμάστε:

« Le Bonheur interieur est quelque chose qui illumine notre regard»

( Η εσωτερική ευτυχία είναι κάτι που φωτίζει τη ματιά μας)

Της Νικόλ Παπαδοπούλου

anapnoes.gr

No comments:

Post a Comment

Note: Only a member of this blog may post a comment.