ΠΡΟΣΦΑΤΑ

Φοβάμαι πολλά, ελπίζω σε ακόμα περισσότερα, είμαι άνθρωπος ...

Friday, February 8, 2019
Υπάρχουν διάφοροι τρόποι θεώρησης της ζωής και της ύπαρξής μας . Στα δικά μού μάτια  το περίεργο είναι ότι όσο περισσότεροι ορισμοί και επεξηγήσεις δίνονται τόσο πιο μυστηριώδης και δυσανάγνωστη εμφανίζεται η μπαμπέσα η ζωή. 

Καιρό τώρα νιαουρίζει στο μυαλό μου μια συγκεκριμένη παραδοξότητα η οποία άλλοτε με γλύκες και άλλοτε με γρατσουνίσματα αλλάζει την οπτική μου σχετικά με τη φύση των πραγμάτων και της ύπαρξης μας.


Το παράδοξο σχετίζεται με το πείραμα της γάτας του Σρέντιγκερ. Είναι η γάτα που ταυτόχρονα ζει και δεν ζει. Εκεί λοιπόν μπαίνεις σε σκέψη για το δίπολο ζωής – θανάτου που σταματά να έχει μονοσήμαντη αξία. 

Πολύ απλά δεν έχεις δυο καταστάσεις, την ζώσα στην οποία αναπνέεις, εργάζεσαι, αγαπάς, δημιουργείς και καταστρέφεις και τον θάνατο στον οποίο τα πάντα σταματάνε.

Αυτή η χνουδωτή παραδοξότητα ψιθυρίζει στο μυαλό μου το εξής: Όσο ζεις κάθε ανάσα σου είναι μπλεγμένη με τα παγερά χνώτα του θανάτου και κάθε σχέση και πράξη κρύβει μέσα της το τέλος. 

Από την άλλη πλευρά, η τελευταία ανάσα που αφήνεις είναι σφιχταγκαλιασμένη με την ζεστασιά των αναμνήσεων σου όπως αυτές σχηματίστηκαν από τα έργα σου, τις ιδέες σου , τις σχέσεις σου και ότι αποτύπωμα άφησες σε αυτόν τον κόσμο. Για να μην σας κουράζω, η γάτα θα είναι εδώ να σας θυμίζει πως ζωή και θάνατος είναι σιαμαία που θα σας συνοδεύουν σε κάθε βήμα σας.

Είναι το παιχνίδι που στήνει η ζωη. Όσο ζεις ξέρεις ότι θα κερδίσει ο  θάνατος μιας και κάθε βήμα σε φέρνει κόντα σε αυτόν και την ώρα που πεθαίνεις είναι η ώρα που οριστικά τον κερδίζεις μέσω της υστεροφημίας σου. 

Οι αρχαίοι το είχαν πιάσει το νόημα. Αυτή η συνειδητοποίηση είναι που σε εξοβελίζει από τον παράδεισο της άγνοιας αλλά και σε γλιτώνει παράλληλα από την κόλαση της αβάσταχτης ματαιότητας.

Ο ανυπότακτος Κρητικός έγραψε το περίφημο «Δεν ελπίζω τίποτα, δε φοβούμαι τίποτα, λυτρώθηκα από το νου κι από την καρδιά, ανέβηκα πιο πάνω, είμαι λεύτερος» το οποίο βλέπω ολοένα και συχνότερα ως ρήση στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης. Συνειδητοποιώντας την παραδοξότητα της γάτας θα διαφωνήσω μαζί του.

Φοβάμαι πολλά, ελπίζω σε ακόμα περισσότερα, είμαι άνθρωπος. Αυτή η παραδοξότητα και η αποδοχή της ανθρώπινης φύσης μου είναι περισσότερο απελευθερωτική από κάθε είδος ελευθερίας  που ονειρεύτηκε ή έγραψε ο Κρητικός.

Τα σέβη μου.

Γράφει ο Λουκάς Αναγνωστόπουλος

loveletters.gr

No comments:

Post a Comment

Note: Only a member of this blog may post a comment.