ΠΡΟΣΦΑΤΑ

Τις ήττες να τις ζεις, να τις γλεντάς και να περηφανεύεσαι!

Monday, January 28, 2019
“Μη γκρινιάζεις που δε σου `ρθε η ζαριά ... τζογάρισες στο όνειρο κι είσαι έτοιμος για όλα.

Το λέει κι ένα τραγούδι που μας μάθαιναν παλιά ο χαμένος τα παίρνει όλα.”

Όπως καταλάβατε και από την επιλογή των στίχων είναι ώρα να γραφτούν δυο αράδες και την κακιά πεθερά της ζήσης μας. Ήττα το όνομα της και όλοι κάποια στιγμή την ανταμώνουμε σε προσωπικό, επαγγελματικό ή όποιο άλλο επίπεδο θέλετε. Θα μου πείτε πάλι χαρούμενα γράφεις. Θ’ απαντήσω ότι τα δυσάρεστα είναι που μας στοιχειώνουν και το μόνο ξόρκι που έχω βρει είναι η γραφή.


Υπάρχουν δυο κυρίαρχες και αντικρουόμενες αντιλήψεις για την ήττα. Η μια είναι ότι η ήττα δεν σου προσφέρει τίποτα. Τα έκανες θάλασσα, κατάπιε την και συνέχισε παρακάτω. Τίποτα δεν έχεις να μάθεις από τις ήττες σου, μην αφιερώνεις λεπτό σε αυτές και πάλεψε στην επόμενη μάχη. Υπάρχει όμως και η άλλη άποψη.

Έδωσες τον αγώνα σου και έχασες. Τι ένιωσες; Ποια είναι τα αίτια που σε οδήγησαν σε αυτήν; Οφείλεται αποκλειστικά σε σένα ή υπήρξαν και άλλοι παράγοντες για τους οποίους δεν μπορούσες να κάνεις τίποτα; Μια σειρά ερωτημάτων των οποίων οι σωστές ή λάθος απαντήσεις θα οδηγήσουν αντίστοιχα σε νέες νίκες ή ήττες.

Ας είμαστε ειλικρινείς. Κανένας στην αρχή δεν μπορεί να την καταπιεί την ρουφιάνα. Νιώθεις άδειος, νιώθεις ότι ο αγώνας σου ήταν άσκοπος, ότι πόνεσες και μάτωσες για το τίποτα.

Δεν  θέλω να την  εξωραΐσω και είναι λογικό να νιώθουμε τέτοια συναισθήματα τα οποία εν μέρει μας οδηγούν να παλέψουμε πιο σκληρά για τη νίκη την επόμενη φορά. Ποτέ δεν έπαιξα για να χάσω.

Ο τρόπος όμως που κάθε φορά αποδέχτηκα την δίκαιη ή και καμιά φορά άδικη ήττα διαμόρφωσε και αυτός τον χαρακτήρα μου.

Δεν συμβιβάζεσαι και δεν πρέπει να συμβιβάζεσαι με την έννοια της ήττας. Οφείλεις όμως αν την αποδεχτείς ως μέρος της ζωής. Σε απλά ελληνικά να μην είσαι ένας μίζερος χαμένος.

Αν κάτι με δίδαξε η ζωή είναι ότι στις στιγμές των προσωπικών θριάμβων κρύβονταν ήδη οι σπόροι της επόμενης παταγώδους αποτυχίας και στις πιο μαύρες στιγμές όταν ξεμένεις από δουλειά, λεφτά, κοπέλα και τρως την μια σφαλιάρα μετά την άλλη αρκεί να βγάλεις όρθιος τον γύρο και να μην πέσεις νοκ αουτ.

Υπήρξαν νίκες τις οποίες ποτέ δεν χάρηκα και ήττες για τις οποίες είμαι περήφανος για τον τρόπο που αγωνίστηκα.

Σημαντικότερο και από το αποτέλεσμα είναι ο τρόπος που έπαιξες και σεβάστηκες το παιχνίδι της ζωής. Νικητές και χαμένοι όλοι υπήρξαμε σε διάφορες φάσεις της ζωής μας. Ωραίοι παίκτες πόσοι υπήρξαμε όμως;

Ο λιτός και μεγάλος Αλεξανδρινός το έθεσε καλύτερα από όλους στο ποίημα του Θερμοπύλες:

«Και περισσότερη τιμή τούς πρέπει

όταν προβλέπουν (και πολλοί προβλέπουν)

πως ο Εφιάλτης θα φανεί στο τέλος,

κ’ οι Μήδοι επί τέλους θα διαβούνε.»

Τα σέβη μου.

Γράφει ο Λουκάς Αναγνωστόπουλος

loveletters.gr

No comments:

Post a Comment

Note: Only a member of this blog may post a comment.