ΠΡΟΣΦΑΤΑ

Ξεκίνα να ζεις τη ζωή μέσα από τις πράξεις σου…

Wednesday, January 9, 2019
Δεν είναι εύκολο να αφήσεις πίσω σου το παρελθόν μα ακόμα πιο δύσκολο είναι να ζεις με αυτό.

Κάνοντας νέα όνειρα σπρώχνεις στο πίσω μέρος του συρταριού ό,τι έχεις αφήσει ανολοκλήρωτο ή ό,τι δεν ξεκίνησες καν ακόμα.

Το νέο έρχεται να πάρει τη θέση του παλιού, μα παλιώνουν άραγε ποτέ τα απωθημένα;


Όλα αυτά που φωλιάζουν μέσα σου και στο πιο μικρό σου κύτταρο μεγαλώνουν και γίνονται έμμονες ιδέες.

Κοίτα τον ήλιο. Κοιτάζοντας τον φτιάχνεις γέφυρες για να τον φτάσεις. Άγγιζε τον με την σκέψη σου κάθε μέρα και οι αχτίδες του θα’ ρθουν να σε βρουν.

Με το να σπαταλάς το χρόνο σου σκεπτόμενος ότι δεν έχεις, θα καταλήξεις να χάσεις και αυτό που έχεις.

Για ό,τι παύεις να προσπαθείς παύεις και να νοιάζεσαι.

Και για ό,τι παύεις να νοιάζεσαι παύεις να προσπαθείς.

Που τελειώνει άραγε αυτός ο φαύλος κύκλος;

Πως ξεκινάς απ’ την αρχή;

Ή πως συνεχίζεις στην επόμενη στροφή;

Προσπαθείς να σκεφτείς τα θετικά.

Όσο δύσκολο και αν είναι (ειδικά αν τα χεις στείλει σε μια σπηλιά κάπου έξω απ’ το άγνωστο και κοιμάσαι κάθε βράδυ αγκαλιά με την αρνητικότητα σου).

Να επικεντρωθείς σε αυτά.

Να κρύψεις πίσω απ’ την κουρτίνα ό,τι σε χαλά. Το ξέρεις πως υπάρχει μα παύεις να το κοιτάς. Και αφού θα πάψεις ν ’ασχολείσαι θα πάψει και να σε ‘’τρώει’’.

Η ομορφιά κρύβεται σε πράγματα μικρά. Και αυτό πολλές φορές απ’ του κόσμου τη ματιά ξεφεύγει.

Όχι, ποτέ δεν θα’ ναι όλα τέλεια. Και δεν είναι ανάγκη να είναι. Τότε δεν θα υπήρχε και καρδιοχτύπι.

ΑΧ αυτό το καρδιοχτύπι.

Αυτό πολλά ορίζει.

Αυτό κυνηγάμε, αυτό ονειρευόμαστε. Μια ζωή πιο έντονη. Μια ζωή γεμάτη μ’ οξυγόνο. Που σε παίρνει απ’ το χέρι και σε πάει σ’ άλλα μέρη εξωτικά. 

Εκεί που ζωντανεύουν της καρδιάς τ’ απωθημένα. Και αφού πάρουν σάρκα και οστά παύουν να είναι απωθημένα. Γίνονται μια πραγματικότητα.

Έτσι ακριβώς όπως την σκάλιζες στης φαντασίας την άμμο.

Και κάθε μέρα ερχόντουσαν κύματα και αυτή έσβηνε, χανόταν. Μα πάλι απ’ την αρχή την χάραζες. Και ας έρθει και άλλο κύμα. Κάποια μέρα θα ’ναι τόσο δυνατή που δεν θα φθάνει το κύμα για να τη σβήσει.

Και δίχως αυτά παύεις να ζεις την ζωή μέσα απ ’τις σκέψεις σου.

Ξεκινάς να ζεις τη ζωή μέσα απ ’τις πράξεις σου.

Γράφει η Γεωργία Μαυρίδου

loveletters.gr

No comments:

Post a Comment

Note: Only a member of this blog may post a comment.