ΠΡΟΣΦΑΤΑ

Για το χρόνο που δεν έμεινε, η στιγμή, είναι ΤΩΡΑ!

Thursday, January 24, 2019
Όλα για όλους είναι μωρέ. Μην παραπονιέσαι. Θα σου πάρει θα σου δώσει και πάλι απ’ την αρχή.

Όσες φορές κι αν παραπονεθείς για εκείνο που έχασες δεν θα γυρίσει πίσω. Πάει έφυγε αυτό. Δεν θα το έχεις ξανά. Κατάλαβε το. Και ξεκίνα για άλλου.

Ψηλά το κεφάλι. Κοίτα ψηλά και πέρα μακριά. Μην κοιτάς τα παπούτσια σου. Μην κοιτάζεις πίσω.


Άσε το πίσω εκεί που του πρέπει και συνέχισε.
Κεφάλι ψηλά και προχώρα. Καιρός δεν σου έμεινε να ξέρεις.

Ή για να στο πω αλλιώς δεν ξέρεις πόσος σου έμεινε. Συμφωνίες με το χρόνο δεν κατάφερε κανείς.

Μην μένεις στα ίδια. Μη μιζεριάζεις μη κλαίγεσαι. Μόνο καμία φορά να κλαις. Καθαρίζει η ψυχή.

Να κλαις γελώντας και όχι να γελάς κλαίγοντας.
Πανηγυράκι είναι όλο αυτό. Ακόμα δε το κατάλαβες;

Κι αν πήρες σοβαρά αυτό που ζούμε δεν θα σε πάρει εκείνο σοβαρά. Η ζωή θέλει τόλμη. Και μια δόση τρέλας.

Τόση όση να σε πηγαίνει παραπέρα. Πάντα το παραπέρα να αναζητάς. Ποτέ το παρακάτω.
Ο πάτος δεν βοήθησε ποτέ κανέναν. Παραπέρα λοιπόν.

Οπλίσου με δύναμη. Μη με ρωτάς που θα τη βρεις. Όπου τη βρήκαν όλοι. ΜΕΣΑ ΣΟΥ.

Μόνο εσύ μπορείς να βγεις από τη σκουληκοτρυπα που πηγές και χώθηκες. Όχι δεν είσαι άμοιρος ευθυνών.

Μη μου λες τους πίστεψες. Ήξερες.

Την ήξερες και την αλήθεια σου και το ψέμα τους. Όμως βολεύτηκες γιατί δεν είχες τότε δύναμη να σε υπερασπιστείς. Ήθελες να σε δέχονται. Σαν όμοιό τους. Μα δεν ήσουν όμοιός τους. Έγινες κάτι άλλο μόνο και μόνο για να βαδίζεις με παρέα.

Μια παρέα που ποτέ δεν επιθυμούσες. Μη μου λες λοιπόν πως ξεγελάστηκες. Ήξερες. Όπως ήξερα και εγώ.

Όπως ξέρουν όλοι. Ξεκίνα λοιπόν. Από την αρχή ρε. Ναι από την αρχή. Σπάσε και ξαναρίξε.
Παίξε όπως θέλει η ψυχή σου. Κι όχι όπως προστάζουν τα θέλω τους. Μην τους ακούς.

Φοβούνται και ξεβολεύονται. Μην τους ακούς σε θέλουν κάτω. Από κάτω. Περπατά λοιπόν. Ξεκίνα χθες.

Δεν έχουμε καιρό σου λέω. Είναι αργά για χθες και νωρίς για αύριο θα σου πουν.

Μην τους ακούς. Τι ξέρουν εκείνοι που ποτέ δεν έζησαν. Κανένα μην ακούς. Ούτε εμένα που τώρα σου μιλώ.

Άκου εσένα μικρή μου και ξεκίνα. Μονο εσένα να ακούς και όσα λάθη κι αν κάνεις να είσαι περήφανη που τα έκανες. Και να έρθει η στιγμή να μετανιώνεις μόνο για εκείνα που δεν έκανες.

Όχι για εκείνα που έκανες και ήταν λάθη. Τα λάθη θα σε οδηγήσουν κάποτε στα σωστά. Να το θυμάσαι μικρή μου. Μονο ξεκίνα παρακαλώ. Δεν έμεινε χρόνος πολύς.

Γράφει η Ειρήνη Στέφα

loveletters.gr

No comments:

Post a Comment

Note: Only a member of this blog may post a comment.