ΠΡΟΣΦΑΤΑ

Γίνε το όριό σου ... Και ξεπέρασέ το ...

Friday, October 5, 2018
Πόσο ψηλά θες να φτάσεις; Πόση δύναμη μπορείς να βάλεις; Πόση ενέργεια, πόση στήριξη, πόσο κουράγιο μπορείς να δώσεις; Σ΄αυτό που θες ή που έχεις βάλει στόχο να φτάσεις. Να πετύχεις.

Θα το πετύχεις ή θα το παρατήσεις; θα αποτύχεις ή θα το παλέψεις, ακόμα και αν δεν ευοδωθεί η προσπάθεια; 

Αρκείσαι με την προσπάθεια, ή μόνο το αποτέλεσμα μετράει; θα το πετάξεις ή θα το κάνεις να… πετάξει;


Τι σημαίνει όριο;  Έχεις όρια; Βάζεις όρια; Στις επιθυμίες σου, στα θέλω σου, στις αντοχές σου. Αλλά και στα πρέπει σου, στις δυνάμεις σου, στις αντοχές σου και πάλι. 

Τις προστατεύεις ή τις σκορπάς; Τις ξοδεύεις ή τις χρησιμοποιείς για να πετύχεις τους στόχους σου;

Γνωρίζεις τα όρια σου;  Τα έχεις δοκιμάσει; Τα έχεις ξεπεράσει; Αν ναι, τότε δεν ήταν όρια, ήταν σημεία, ίσως ήταν σταθμοί. 

Σταθμοί, που όρισες για να φτάσεις. Κι όταν τους έφτασες, κατάλαβες πως μπορούσες κι άλλο. Και τελικά τους ξεπέρασες. 

Άρα τα όρια σου εκτείνονται πιο μακριά από ότι αρχικά νόμισες. Κι από ότι πίστεψες εσύ, για τον εαυτό σου.

Και τώρα που ξεπέρασες τα οριοθετημένα σου σημεία, θα γυρίσεις πίσω ή θα κινηθείς μπροστά, διεκδικώντας νέες γνώσεις, νέες εμπειρίες, νέες πιθανές αποτυχίες; Θα επαναπαυθείς ή θες κι άλλο; 

Το τελευταίο σημείο θα είναι το εφαλτήριο για μια καινούργια, αβέβαιου αποτελέσματος, προσπάθεια ή θα είναι ο τοίχος; Το τέλος…

Σε γοητεύει η καινούργια προσπάθεια ή σε απογοητεύει; Σε έλκει ή σε απωθεί; Να γνωρίσεις τα όρια σου, να φτάσεις τα όρια σου, να ζήσεις τα όρια σου. Που μόνο εσύ τα ξέρεις. ‘Η μήπως όχι;

Μήπως ακόμα δεν τα ξέρεις; Μήπως δεν τα πλησίασες ακόμα;

Κι αν όχι θα ήθελες να το κάνεις;

Να τα πλησιάσεις, να τα μάθεις, να τα αγγίξεις. Να νιώσεις πως είναι σε εκείνο το σημείο. 

Στο ψηλότερο ή χαμηλότερο των αντοχών σου. Της ανοχής σου. Όταν δεν πάει άλλο, δεν προχωράει, δεν λειτουργείς. 

Όταν θες να τα αλλάξεις όλα, να νιώσεις διαφορετικά. Να ζήσεις αλλιώς, να ξεφύγεις από όλα…

Και τότε βάζεις ως όριο, μόνο τον εαυτό σου. Το κακό εαυτό σου. Που σου προσδιορίζει τον τρόπο που ζεις. Που σε περιορίζει. 

Που σε κλείνει σε κουτάκια. Που δεν σε αφήνει να πάρεις ανάσα, που σε πιέζει. Που σε στριμώχνει στη γωνία. Που σε γονατίζει.

Για να φτάσεις στα όρια σου, πρέπει πρώτα να τσακωθείς με τον εαυτό σου. Βάλε τον στην άκρη, αγνόησέ τον. Και τότε όλα θα αλλάξουν.

Γίνε το όριό σου. Και ξεπέρασέ το.

Με ένα βήμα τη φορά.

Μία ημέρα τη φορά.

Για κάθε μέρα της ζωής σου…

Της Λουκίας Πέτρου

anapnoes.gr