ΠΡΟΣΦΑΤΑ

Μάθε να ζεις, άρπαξε την ζωή στα χέρια σου, γιατί απλά μπορείς ...

Wednesday, October 31, 2018
Κάθε μέρα δέχομαι χτυπήματα θλίψης. Χτυπήματα που ανοίγουν καινούργιες πληγές στην πονεμένη μου ψυχή, πριν προλάβουν να επουλωθούν τα παλιά της ήδη τραύματα. 

Χτυπήματα από τους ανθρώπους που θεωρούσα αληθινούς, πιστούς μου φίλους. Χτυπήματα της ζωής που κάποτε μου χάριζε απλόχερα τα χαμόγελα της, το φως της. 

Ο κόσμος νιώθω ότι με κοιτάει περίεργα, βγάζει τα μαχαίρια του και ορμάει καταπάνω μου, χωρίς να καταλαβαίνω το γιατί…


Όχι καρδιά μου μη ματώνεις σε παρακαλώ. Όχι ψυχή μου, ψιθυρίζω μην υποχωρείς, δε σου αρμόζει το ένδυμα της θλίψης να σε ντύνει. 

Σιώπα πονεμένη μου μορφή, όλα γιατρεύονται κάποια στιγμή, θα το δεις σαν βράχος αν σταθείς όλα θα περάσουνε, θα βγεις πιο δυνατή. Σου το υπόσχομαι οι πληγές θα γιατρευτούν, την αληθινή αγάπη αν πλέον βρεις.

Πάψε να δίνεσαι και να χαρίζεσαι σε ανθρώπους ψεύτικους και αναζήτησε τους ανθρώπους της καρδιάς, που αρμόζουν να έχουν μια θέση στο πλευρό σου. 

Σκούπισε τα υγρά διαμάντια σου και χαμογέλασε μου ξανά. Κοίτα τα εμπόδια και φώναξε τους δυνατά δεν σας φοβάμαι άλλο πια. Κάνε το χαμόγελο σου την ασπίδα σου στα χτυπήματα και μην υποχωρείς, χωρίς να δώσεις την δική σου μάχη, τον αγώνα σου.

Ναι καρδιά μου να έχεις θάρρος, ώστε να μη ραγίσεις. Ναι ψυχή μου να έχεις αντοχή και καλοσύνη, ώστε να μην λυγίσεις. Σιώπα ομορφιά μου, όλα έρχονται και φεύγουν… 

Ο πόνος ήρθε και θα φύγει. Ο ήλιος θα ξανά βγει και θα σου ξαναχαμογελάσει. Όχι δεν είσαι μόνη σε όλο αυτό, έχεις για σύμμαχο σου τον εαυτό σου, απλά πρέπει να πιστέψεις στις δυνάμεις σου!

Κοίτα κατάματα τους ανθρώπους που σου άνοιξαν νέες πληγές και χαμογέλασε τους, γιατί το χαμόγελο σου θα τους μάθει ότι δεν λυγίζεις εύκολα σε ότι σε στεναχωρεί. 

Κοίτα κατάματα τις αντιξοότητες της ζωής και πες ελάτε, γιατί θα αποτελέσουν τα μαθήματα της νέας σου αρχής, της δυναμικής σου ζωής. 

Πες ευχαριστώ σε όσους έστρεψαν τα μαχαίρια τους εναντίον σου, γιατί σου έδειξαν ότι ήσουν αρκετή για αυτούς και αξίζεις κάτι σπουδαιότερο…

Να μάθεις να επουλώνεις τα τραύματα σου με τα όνειρα σου. Να μάθεις και να παραδεχτείς ότι γεννήθηκες μαχήτρια/ής της ζωής, σήκω, πάλεψε και βγες νικήτρια/ής απέναντι στα χτυπήματα του κόσμου, της ζωής… Μάθε να ζεις, άρπαξε την ζωή στα χέρια σου, γιατί απλά μπορείς!

Της Καλλιόπης Κοκκινίδου