ΠΡΟΣΦΑΤΑ

Εσύ θες να ζήσεις τη ζωή σου στο φαίνεσθαι ή στο είναι;

Monday, September 10, 2018
Είναι γεγονός πως εδώ και πολλά χρόνια έχουμε εγκλωβιστεί μέσα σε ένα κόσμο αποπνιχτικής τελειότητας και ομορφιάς.

Μέσα σε μια κοινωνία η οποία απαρτίζεται από τέλειους ανθρώπους. Βέβαια η τελειότητα είναι υποκειμενική έννοια.Ο κάθε άνθρωπος την αντιλαμβάνεται εντελώς διαφορετικά.

Τέλειοι άνδρες .. Τέλειες γυναίκες .. Τέλειες κατευθύνσεις προς τον δρόμο της ομορφιάς ... Μια τέλεια προπαγάνδα ... Μια τέλεια ηχώ που ακούγεται από παντού ... Που σου φωνάζει .. '' Γίνε όμορφη. Γίνε όμορφος. Γίνε κάτι άλλο για να αρέσεις.

Άλλαξε αυτό, κάνε το άλλο, πήγαινε εκεί ...

Αυτός είναι ο σωστός τρόπος .. Αυτή είναι η τάση .. Αυτή είναι η διαδρομή .. Φόρεσε αυτό ... Γίνε το άλλο .. γιατί αυτό είναι που αρέσει ... Μα δεν βλέπεις ... Όλοι το κάνουν ... Κοίτα την αγαπημένη σου τραγουδίστρια ... Κοίτα τον αγαπημένο σου ηθοποιό ... Κοίτα γύρω σου .. Άλλαξε το πρόσωπο σου... Άλλαξε το σώμα σου ... Πως μπορείς να έχεις ατέλειες και να υπάρχεις μέσα σε ένα κόσμο αποπνιχτικής τελειότητας, ομορφιάς και εξέλιξης ... 

Το επιτάσσει η δουλεία σου ... ο σύντροφος σου στον οποίο έχουν κάνει πλύση εγκεφάλου ... Το επιτάσσει η κοινωνία ... Πλέον το κοινωνικό γίγνεσθαι είναι ταυτόσημο του φαίνεσθαι.


... και μέσα σε όλο αυτό το '' ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΕΙΣΑΙ ΕΤΣΙ '' και '' ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΦΑΙΝΕΣΑΙ ΕΤΣΙ '' ξεχάσαν όλοι αυτοί να μας δώσουν την κατεύθυνση ... για το πως ένας άνθρωπος μπορεί να είναι ο εαυτός του.

Μας είπαν τι πρέπει να κάνουμε για να αρέσουμε ... Μας είπαν πως πρέπει να ντυνόμαστε ... Μας είπαν τι πρέπει να κάνουμε για να είμαστε καλά εργαλεία στην δουλειά μας ... 

Μας είπαν για τα πλαίσια .. Μας έδειξαν την διαδρομή που πρέπει να ακολουθήσουμε για να είμαστε αποδεχτοί ... 

Το μόνο που δεν μας είπαν είναι το τι πρέπει να κάνουμε για να είμαστε ο εαυτός μας και να αγαπήσουμε τις ατέλειες μας.

Λόγο του ότι όμως κανένας δεν πρόκειται να μας το πει αυτό .. οφείλουμε πρώτα από όλα να το πούμε εμείς στον εαυτό μας και εν συνεχεία στους γύρω μας ... 

Λένε ότι κάθε άνθρωπος έχει τρείς χαρακτήρες.

Αυτόν που δείχνει, αυτόν που έχει κι αυτόν που νομίζει ότι έχει.

Ο δεύτερος, ζεί και βασιλεύει στο σήμερα και κοντεύει να εξαλείψει τους άλλους δύο.

Η δίνη της εποχής και της εικονικής πραγματικότητας είναι τεράστια και μας έχει ρουφήξει όλους μαζί της.

Σαρώνει στο πέρασμα της και πίσω της αφήνει ανθρώπους ανούσια ξοδεμένους και χαμένους…σίγουρα δεν τους βάζω όλους στο ίδιο κουκούλι, μια βόλτα στην πόλη όμως αρκεί…

Οι άνθρωποι έχουν μάθει πιά να κρύβονται πίσω απ’την εικόνα τους. Κι έχουν μάθει να κρύβονται για τα καλά.

Απ’όλους και απ’όλα, μα κυρίως από τον ίδιο τους τον εαυτό.

Είναι σχεδόν τρομαχτικό θα έλεγε κανείς αν σκεφτεί κάποιος το πόσο εύκολα μπορεί να παραπλανήσει τον ίδιο του τον εαυτό.

Να του χαρίσει το πιό όμορφο ψέμμα, να του το χαρίσει μέσα σε τέτοιο περιτύλιγμα που στο τέλος να πιστέψει ακόμη κι ο ίδιος ότι είναι αλήθεια.

Η γραμμή ανάμεσα στην πραγματικότητα και στην εικονική μας ζωή όσο πάει και μικραίνει. Για την ακρίβεια, συρρικνώνεται.

Κινδυνεύουμε όλοι να εξαλειφθούμε σαν προσωπικότητες και να παραμείνει μονάχα ο άλλος μας εαυτός.

Αυτός που θέλουμε να δείχνουμε ότι έχουμε.

Ο όμορφος, που περνάει πάντα καλά και ξέφρενα, που ζεί τη στιγμή και τη μοιράζεται με τους υπόλοιπους ”φίλους” του.

Την κάθε στιγμή, αυτός που στην πραγματικότητα δεν έχει την παραμικρή ιδέα πιά για το ποιός είναι, μονάχα για το ποιός φαίνεται, αυτός που παλεύει για τα περισσότερα ”likes” και όχι για την ίδια του την ζωή, αυτός που δεν αντέχει να κοιτάξει τον εαυτό του στον καθρέφτη μα το προφίλ που σου παρουσιάζει είναι γεμάτο από ψευδαισθήσεις για έναν άνθρωπο σίγουρο για τον εαυτό του, πετυχημένο, ακέραιο …

Κι είναι ο ίδιος που περπατάει σκυφτός πάνω από μια οθόνη με το δάχτυλο πατημένο στο κουμπί.

Είναι ο ίδιος που δεν ζεί καμία ουσιαστική στιγμή πιά γιατί το μόνο που τον ενδιαφέρει είναι να τις καταγράψει.

Είναι αυτός που δεν θα μπορέσει να σταθεί δίπλα σου γιατί είναι απορροφημένος από την δεύτερη ”ζωή” του.

Είναι αυτός που ξοδεύει τον πολύτιμο χρόνο του χαμένος μέσα σ’έναν άλλο κόσμο.

Είναι αυτός που θα χάσει τα πιό όμορφα δειλινά στην άκρη των χειλών σου γιατί θα κοιτάζει το φώς που χάνεται κι όχι τον Ήλιο που σβήνει μπρός τα μάτια του…

Εσύ θέλεις να είσαι μ’έναν τέτοιον άνθρωπο;

Θέλεις να είσαι αυτός ο άνθρωπος;

Είτε το πιστεύεις είτε όχι, έχεις την δυνατότητα να επιλέξεις, κι αυτό που θα επιλέξεις, αυτό θα είσαι.